مرغان معاصری که منشأ بازی های خلاقه شدند
گفتگو کننده: سهند آدم عارف
در خط سیر آثار شما، رابطهای میان آثار قبلیتان مثل پیکتوگرامهای «علائم هشدار» و حتی «شاخ نبات» با نمایشگاه اخیر دیده میشود. درباره این سیر و اشتراکات میان اینها توضیح دهید لطفا
اولین نمایشگاه انفرادی من سال ۸۳ در خانه هنرمندان برگزار شد که آن زمان روی سه کلمه «فکر»، «غم» و «خنده» کار کردم و کوششم این بود که انواع غم، خنده و فکر را بتوانم با نستعلیق در بیاورم و کارها تبدیل به نوعی لوگوگرام شده بودند. بعدها این لوگوگرامها را به بستر علائم هشدار و علائم شهری آوردم که آنجا حالتهای فیگوراتیوتری دارند. این تجربه ها پیوند دارند با مطالعات من روی خط و ظرفیتهای فیگوراتیو نستعلیق. سعی می کنم بدون اینکه دست به تصویرگری واضحی بزنم، از ظرفیتهای فیگوراتیو نستعلیق استفاده میکنم، و این کار را بعضاً با جابجایی عناصر فرمی انجام می دهم. بطوری که حالتی از بدن را متبادر کنند.
