ویدیوشعر، نوعی شعر دیداری است که واجد عنصر حرکت و به یک معنا زمانمند time-based باشد. منطق ویدیوشعر بیشتر مشابه ویدیوآرت است با این فرق که در آن کلام نقشی تعیین کننده دارد. بنیانگذار ویدیو شنیداری مولفی کانادایی  به نام  “تام کُنیوِس” است که برای نخستین بار  این اصطلاح را در سال ۱۹۷۸ م/ ۱۳۵۷ ش بکار برد. او یکی از اعضای “گروه آوانگارد مونترآل” بود. ویدیوشعر رسانه ای قوی، موثر و با قابلیت های فزاینده است که از یک سو کیفیت تخیل ادبی را متاثر می­ سازد و از سویی دیگر امکان ارائه­ ی آن را خاصه در عصر دیجیتال به طیف وسیع تری از مخاطبان فراهم می کند. اما اتودهای ویدیویی سولماز نراقی مبتنی بر تجربه هایی کاملاً شخصی ست که به دنبال درگیری طولانی او با شعر دیداری، شنیداری و اجرایی و به قصد اتصال آنها به یکدیگر خلق شده اند. این بخش حاوی شعرهای ویدیویی و شنیداری اوست.